نقش پررنگ تغذیه دوران کودکی بر سلامت بزرگسالی

مطالعه جدید بر روی موش‌ها نشان می‌دهد خودرن بیش از حدچربی یا شکر در دوران کودکی می‌تواند سلامتی بدن را در دوران بزرگسالی از بین ببرد، حتی اگر در آینده یاد بگیریم که سالم بخوریم.

نقش پررنگ تغذیه دوران کودکی بر سلامت بزرگسالی

به گزارش حکیم نیوز: در مطالعه تحقیقاتی صورت گرفته کاهش قابل توجه تعداد و تنوع باکتری‌های روده در موش‌های بالغی که رژیم غذایی ناسالم را در دوران کودکی و نوجوانی داشتند، مشاهده گردید.  تئودور گارلند، فیزیولوژیست تکاملی مرکز UC Riverside در این باره توضیح داد: "درست است که ما روی موش ها مطالعه کردیم اما نتایجی که مشاهده کردیم برای کودکانی که رژیم غذایی غربی دارند نیز صدق می‌کند. این کودکان مصرف چربی و قند زیادی دارند و میکروبیوم روده آنها تا شش سال بعد از بلوغ همچنان تحت تأثیر این مواد مضر قرار دارند."

میکروبیوم‌های افرادی که در کودکی تغذیه ناسالمی داشته‌اند، نسبت به سایرین با تغییرات زیادی همراه است. میکروبیوم به تمام باکتری‌ها ، قارچ‌ها، انگل‌ها و ویروس‌هایی گفته می‌شود که در درون یک انسان یا حیوان زندگی می‌کنند. بیشتر این میکروارگانیسم ها در روده‌ها یافت می شوند و غالب آنها مفید هستند؛ باعث تقویت سیستم ایمنی بدن، تجزیه غذا و سنتز ویتامین‌های اصلی می شوند.

در یک بدن یک فرد سالم، تعادل موجودات زنده بیماری‌زا و مفید وجود دارد. این در حالی است که اگر این تعادل یا از طریق بیماری و استفاده از آنتی بیوتیک و یا یا رژیم غذایی نادرست به هم بخورد، بدن می تواند به بیماری حساس شده و تضعیف گردد. در این مطالعه، تیم گارلند پس از تقسیم موش‌های خود به چهار گروه، به دنبال تأثیرات رژیم غذایی غربی بر روی میکروبیوم آنها بود. نیمی از این موش‌ها بدون چنین رژیمی مورد بررسی قرار گرفتند.

بعد از سه هفته مصرف این رژیم، همه موش‌ها به یک رژیم غذایی استاندارد و البته بدون هرگونه تحرک و ورزشی بازگشت داده شدند؛ همان شرایطی که به طور معمول موش‌ها در آزمایشگاه نگهداری می شوند. در ایستگاه 14 هفته‌ای، تیم محقق تنوع و فراوانی باکتری ها را در این حیوانات بررسی کرد. آنها دریافتند که مقدار باکتری‌هایی مانند موریباکولوم روده‌ای به طور قابل توجهی در گروه دارای رژیم غربی کاهش می‌یابد. این نوع باکتری‌ها در متابولیسم کربوهیدرات نقش دارند.

تجزیه و تحلیل تیم بررسی‌کننده همچنین نشان می‌دهد که باکتری‌های روده به میزان تحرک موش حساس هستند. باکتری‌های موریباکلوم در موش‌هایی که از یک رژیم غذایی استاندارد استفاده می‌کنند، افزایش داشته و در موش‌هایی که رژیم پرچربی داشتند خواه ورزش کرده و خواه نکرده باشند، کاهش یافت. آنها معتقدند این گونه از باکتری‌ها و خانواده باکتری‌هایی که وابسته به آن است، احتمالا بر میزان انرژی موجود در بدن میزبان تأثیر می‌گذارد. تحقیقات در مورد عملکردهای دیگری که این نوع باکتری ممکن است داشته باشد، ادامه دارد.

یکی دیگر از تأثیرات قابل‌توجه، افزایش موریباکلوم در یک گونه باکتری بسیار مشابه بود که پس از پنج هفته آموزش تردمیل در یک مطالعه توسط گروه دیگری از محققان نشان می‌دهد که ورزش به تنهایی ممکن است وجود آن را افزایش دهد. به طور کلی، محققان UCR دریافتند که رژیم غذایی غربی در سال‌های نخستین زندگی اثرات طولانی مدت‌تری نسبت به ورزش در اوایل زندگی بر روی میکروبیوم دارد .تیم گارلند این آزمایش را تکرار کرده و در مقاطع زمانی بیشتر نمونه‌برداری انجام داده تا دریابد که اولین بار کدام تغییرات در میکروبیوم‌های موش رخ داده و آیا این تغییرات به مراحل بعدی زندگی(پس از کودکی) نیز گسترش می یاب یا خیر.

فارغ از اینکه اولین بار چه عواملی موجب بروز چنین شرایطی می شود ، محققان می‌گویند این مساله قابل توجه است که مدتها پس از تغییر رژیم غذایی بدن همچنان واکنش هایی را نشان می‌دهد که در دوره تغذیه‌ای قبلی داشت. گارلند می‌گوید: "بدن شما مملو از کنش‌ها و واکنش‌های ناشی از آنچه می خورید است و آنچه در کودکی نیز خورده اید در این مسیر با شما همراه است!"


منبع: Sciencedaily/ فوریه ۲۰۲۱
مترجم: لیلا فرجی